Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Ο ΑΝΑΣΚΗΤΟΣ ΔΡΟΜΕΑΣ


με μια ανάσα στα πνευμόνια
μ'ένα ζευγάρι φτερά στους αστραγάλους
με μια φλόγα στη ματιά
με μιαν αγάπη στην καρδιά
μ'ένα κίνητρο μακριά
τρέχει* τρέχει να προλάβει
τρέχει* όπως δεν έτρεξε ποτέ
γιατί ποτέ δεν τρέχει
μήτε αθλείται όπως άλλοι
τρέχει* όχι για το χρυσό
τρέχει για τούτο το πρόσωπο
στο τέρμα τούτου του δρόμου
τρέχει να σκίσει την σιγή
παγωμένος ο αέρας μέσα του
η καρδιά σπάει από τους χτύπους
μα σαν βλέπει το τέρμα δεν νιώθει
μόνο τρέχει* αυτό αγαπά
κι όταν πια φτάνει και σταματά
κόκκινο το πρόσωπο και κουρασμένο
μα η ψυχή ελεύθερη ακόμα, πετά

                                                                                    ΑΝΤΩΝΙΑ ΓΚΡΕΜΗ ΛΙΑΔΗ,

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου